Daar zijn de meubels!

Zoals jullie al konden lezen, zijn we aan het verbouwen. Dat bracht wat avontuur met zich mee. Maar nu is het bijna voorbij. Dat wil zeggen dat het tijd is voor de meubels.

Eindelijk een zetel

Na drie maanden zonder zetel, moet ik jullie waarschijnlijk niet vertellen dat we ernaar snakten om nog eens languit in de zetel te hangen. Ow Yeah! Ik kreeg telefoon dat ze de meubels vorige week woensdag gingen leveren. Wanneer precies? Dat konden ze pas de dag ervoor zeggen. Dus dinsdag kreeg ik een standaard sms: de meubels zullen in de namiddag geleverd worden. Oké, prima. Woensdagnamiddag zijn we thuis (onderwijs weet je wel). Maar ik had die middag oudercontact, dus werd manlief ingeschakeld. Namiddag, dan denk je: rond 14u, ten slechtste 16u. Maar het werd dus 18.30u.

In de zetel hangen

Met een hoofd dat op springen stond na 18 oudercontacten, ging ik enthousiast richting huis. Ik nam me voor om in de zetel te hangen en geen poot meer uit te steken. Was dat even verkeerd gedacht! Bij mijn thuiskomst trof ik twee kindjes aan in de zetel (terwijl het al dringend bedtijd was) en een wat gepikeerde man die stoelen aan het monteren was. (Dat lukte niet zo vlot.) Ik stak dus eerst de kids in bed en probeerde dan enigszins mee te helpen. Blijkbaar hadden we gezegd dat we de meubels zelf gingen monteren! Want daar moest je voor bijbetalen. Niet ons meest briljante plan.

Na de stoelen probeerden we de salontafel te monteren, maar hoe we ook zochten, we vonden geen plan. Het zat niet in de doos! Er zaten een hoop bekende vijzen in, maar ook een paar die we nog nooit gezien hadden. Oeps.

Weg enthousiasme

In de zetel liggen zou niet meer voor vandaag zijn. Mijn enthousiasme was verdwenen. Ik praatte manlief om en we kegelden de rest van de meubels in de veranda. We zochten ons bed op.

Gelukkig stuurden ze ons na een telefoontje het ontbrekende plan op. Vrijdag monteerde hij de meubels en nu ze staan er. Zalig!!!

De kids zijn alvast heel enthousiast over de zetel (net als hun moeder). Ik weet dus wat we twee maanden gaan doen. Gelukkig is hij heel ruim, dus is er nog plaats genoeg voor mezelf 😉.

4 gedachtes over “Daar zijn de meubels!

    1. Haha, ik laat hem nog wel eens zien ☺. We woonden boven, maar kregen onze oude zetel niet omhoog, dus werd het drie maanden zonder. Niet aan te raden, maar gelukkig nu voorbij.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s