• persoonlijk

    Toen waren er weer lichtpuntjes

    De voorbije maanden waren kak. Sorry voor het woordgebruik, maar het was zo. Ik heb erg diep gezeten, het werd donker in mijn hoofd. Het was allemaal teveel, te lastig. De diagnose van de oudste, was echt een rouwproces. Ik wierp de handdoek in de ring en wou alleen nog maar rust. Helaas kan je bij een gezin met drie kinderen niet zomaar de deur dichtgooien met de mededeling: “Dat ze hun plan moeten trekken en dat het nu tijd is om aan mezelf te denken.” Hoewel ik daar echt soms zin in had. Gelukkig kreeg ik van alle kanten hulp. Ik was steeds heel open tegen iedereen en kreeg…

  • persoonlijk

    Toen werd het donker in mijn hoofd

    Het is hier stil. Mijn batterijen zijn helemaal leeg. Mijn lichaam op. Onze jongste nachtbraker zorgde voor een gigantisch slaaptekort. Deze winter waren de kids heel veel om de beurt ziek. Geen oplaadmomenten meer door Corona. Veel verdriet over de oudste. Gepieker ’s nachts. Het deed me kraken. Het werd donker in mijn hoofd. Ik zag geen lichtpuntjes meer. De moed zakte me in de schoenen. Nergens meer zin in. Nergens energie voor. Ik snakte alleen nog maar naar rust. Maar mijn gezin kon ik niet zomaar ergens parkeren. Kids maken nu eenmaal lawaai. Ik kon er alleen niet tegen. Opstaan ’s morgens was elke dag een gevecht in mijn…

  • Najaarschallenge,  persoonlijk

    Weetjes over m(i)e

    Tijd om wat weetjes over mezelf op jullie los te laten. Zo leer je me wat beter kennen. Nog twee maanden en ik word 35. Dat is al halfweg de 40. Eigenlijk vind ik dat niet zo erg. Ik had lang een babyface en met mijn kleine gestalte schatten de mensen me 10 jaar jonger. En is de 40 niet een goed excuus voor een midlifecrisis? Dan ga ik een tattoo laten zetten of 10 dagen op reis zonder kids ?. Een optimist ben ik helemaal niet. Ik zie overal beren op de weg. Vaak zitten er drie rampscenario’s klaar als ik met de kids alleen op pad ben, dan…

  • persoonlijk

    2020: even terugblikken

    Ik weet nog dat we aan het klinken waren op 2020. Wie had ooit gedacht dat het zo’n speciaal jaar zou worden. Ik neem jullie even mee naar de bijzonderheden van ons jaar. Corona in het land Toen in maart heel het land dicht ging, was het toch even aanpassen. Plots waren mijn drie kids thuis en moesten manlief en ik lesgeven aan onze klassen via filmpjes en lesopdrachten. Het was even zoeken naar een goed evenwicht. Want een filmpje doorsturen waarop één van de kids op de achtergrond “ik heb kaka gedaan!” staat te roepen, was niet echt bruikbaar materiaal ?. Heel de tijd op elkaars lip zitten, bracht…

  • persoonlijk

    Mie’s randomness of being

    De voorbije weken zag ik bij enkele bloggers een leuk stokje voorbij komen, met allemaal random vragen. Leuk om in te vullen en hopelijk ook leuk om te lezen voor jullie. Eens even een luchtiger artikel.  Ik zag deze tag al passeren bij Fieke, Evi en Kristien. 1. Pak het boek dat het dichtste bij je ligt, ga naar pagina 18 en zoek regel 4. We denken er meteen bij: bij ons zou dat nooit mogen, bij ons zou dat nooit gebeuren, bij ons zou dat ‘niet pakken’. Boek: Mild ouderschap van Nina Mouton. 2. Strek je linkerarm zo ver uit als je kan. Wat kan je aanraken? Mijn muur vol kaartjes.…