• doodeerlijk,  slapen

    Er ligt bijna elke nacht een ander kind in ons bed

    Ons bed zou altijd ons bed blijven. Mijn ingebeelde kids zouden NIET bij ons komen liggen. Yeah right! We zijn drie kids verder en in ons bed ligt bijna elke nacht een ander kind. Soms liggen er zelfs twee kinderen in ons bed Je kent het wel. De ene heeft een nachtmerrie, de andere koorts en de derde wil liever in ‘het grote bed’. Ik weet niet hoe ze het doen, maar ze wisselen elkaar af, dus is er meestal plaats voor een kind. Soms liggen er zelfs twee. Nu is het zo dat hoe ouder ik word, hoe sneller ze in bed mogen. Want liefst wil ik geen vijf…

  • opvoeden,  slapen

    Mijn slaapuitstellers

    Medaille voor niet slapers Slapen lukt niet zo goed bij ons. Als er een kampioenschap bestond voor “de beste slaapuitstellers”, dan zouden ze zeker een medaille winnen. Slapen in de auto of op de fiets? Geen probleem. Maar in bed? Nee hoor! Nochtans houden we een vast slaapritueel aan. Eerst wat televisie, daarna nog even spelen/knuffelen en dan is het bedtijd. “Nog vijf minuutjes mama?”. “Ik ben nog niiieeet moe” zegt de kleuter terwijl hij in zijn ogen wrijft en zowat omvalt van de vaak. Zo proberen ze telkens om dat bedmoment uit te stellen. Na wat toegeven houd ik wel mijn been stijf. Anders lig ik eerder te slapen…

  • slapen

    Sssht…mama doet een middagdut(je)

    Ik heb nogal veel slaap nodig. Vroeger kon ik zonder problemen tot 10 uur in mijn bed blijven liggen. Maar sinds ik mama ben, is dat gedaan. Over en uit. Ik heb namelijk twee vroege kapoentjes. Meestal zijn ze al om 06.30u wakker. Dat wil zeggen: er is altijd wel één wakker en die maakt gewoon de ander wakker (geweldig!). Want ze slapen nu samen. Met de verbouwingen hebben we even geen plaats meer voor een aparte kamer. Een middagdutje Dus verlopen mijn ochtenden nogal anders. Tegen de middag heb ik al bergen werk verzet. Ik heb gekookt (lees snel iets in elkaar geflanst, maar het kan ermee door), met…

  • slapen

    Mama waakt, papa slaapt

    Ik slaap ’s nachts niet zo vast. Ik denk soms dat ik eerder waak, zoals een hond. Telkens als mijn boys huilen, schrik ik wakker. Van de minste kik die ze geven, rinkelen er alarmbellen in mijn hoofd. Dan sta ik op om ze te troosten. Want ik wil dat ze zich veilig voelen. Dat ze weten dat mama er altijd is als ze me nodig hebben. Zever Mijn man vindt het zever. Hij daarentegen waakt niet. Hij slaapt. Blokvast en potdoof. Om jaloers op te zijn! In het begin dacht ik dat hij erom deed. Ik verdacht hem ervan dat hij gewoon lag te wachten tot ik het niet…