• brieven

    Mijn oudste is 7 jaar

    Lieve Matthias, Wat gaat de tijd snel. Je maakte me 7 jaar geleden voor het eerst mama. Deze titel draag ik met trots, want jullie zijn echt het beste wat me kon overkomen. Je wordt groot, maar soms zou ik je graag terug in een potje stoppen. Om je te beschermen. De wereld is niet gemakkelijk voor je. Teveel prikkels, teveel lawaai. Dingen die voor ons vanzelfsprekend zijn, begrijp jij niet goed. Structuur en regelmaat helpen je. We proberen je een veilige thuis te geven, waar je jezelf kan zijn. Waar je boos kan zijn en het oké is om even stoom af te laten. Vanop de zijlijn moedigen we…

  • geluk

    Wat er echt toe doet

    “Hoe het hier gaat? Op en af.” De ene keer denk ik: “Is het nog geen bedtijd?” en de andere keer: “Ik zou alles geven voor vijf minuten rust.” Nu ze vandaag naar school mochten en ik vrijdag ook weer mag starten als juf van het derde leerjaar, voelt het al bijna weer normaal. Maar gelukkig waren in die tien weken ook mooie momenten die ik eigenlijk niet wil vergeten: Er was plots meer tijd. Tijd voor elkaar, voor ons als gezin. In die 10 weken groeiden ze allemaal (letterlijk! zeker 5 cm) en leerden ze nieuwe dingen. Onze derde kleuter leerde lezen (wou hij zelf), onze eerste kleuter leerde…

  • brieven

    Brief aan mijn jongste: 1 jaar

    Het is ondertussen een traditie geworden dat ik mijn kids een brief schrijf als ze jarig zijn. Dit wordt de eerste van Casper. Hier komt ie: Lieve zoon, Vandaag ben jarig. Eén jaar al en ik weet niet goed of ik nu blij of verdrietig moet zijn. Er komt een eind aan die babyperiode en dit voor altijd. Want jij bent mijn laatste baby. Graag had ik je nog wat langer klein gehouden. Maar net omdat je mijn laatste bent, heb ik wel volop van jou genoten. Dus dat nemen ze me alvast niet meer af. Met jouw komst werd ons gezin compleet. Ik voel het in mijn hart en…

  • brieven

    Brief aan mijn oudste: 6 jaar

    Lieve Matthias, Twee jaar geleden startte ik de traditie om je elk jaar een brief te schrijven. Dus hier komt de volgende. Lieve eerstgeborene, Door jou werd ik een mama. Dit is ondertussen zes jaar geleden en dat kan ik moeilijk geloven. Waar is die tijd toch naartoe?! In die zes jaar leerde ik je steeds beter kennen. Wat ben je een super grote broer voor je twee kleinere broertjes. Je wil ze voor een stuk zelfs mee helpen opvoeden. Zo deel je hartjes uit als ze flink zijn en donkere wolken als ze hun kuren tonen. Maar vooral help je hen waar je kan. Dit is zo’n mooie eigenschap.…

  • mamaliefde

    Moeder worden? Toch de beste keuze

    Wie mij al een tijdje volgt, weet dat ik vaak lach met het moederschap. Ik probeer de dingen waar ik als ouder tegenaan loop op een grappige manier weer te geven. Want soms is dat moederschap best zwaar, vermoeiend en eenzaam. Je moet er wat dingen voor opofferen. Plots bepaal jij niet meer wat er in je leven gebeurt en kan die verantwoordelijkheid verpletterend aanvoelen. Leren relativeren Maar begrijp me niet verkeerd. Ik ben best graag mama. En als ik zou moeten ruilen, dan zou ik nooit meer terugwillen naar vroeger. Hoe lastig het soms ook is. Mijn kinderen zijn het beste wat me ooit is overkomen. Ze geven me…