• doodeerlijk,  peuterpuber

    Mijn kleuter is een psychopaat

    Ik twijfelde even om deze post te publiceren. Maar het Moederschip inspireerde me met deze post. Ja Sanne, deze is dus voor jou ?! Elke dag is een mijnenveld Mijn middelste kind is een kleuter en ik kan er een boek over schrijven. Want opvoeden is bij hem wel een groter mijnenveld dan bij de oudste. Bij kind 1 ging het behoorlijk vlotjes. Ik herinner me geen gillende scènes in de supermarkt. Niet omdat ik die verdrongen heb, maar omdat ze er gewoon niet waren. Kind 1 luisterde goed. Kind 2 totaal NIET. Veel drama Soms heb ik mijn kleuter totaal niet onder controle. Dan weent of GILT hij. Voor…

  • doodeerlijk

    Wat als er een stopknop op de kids zou zitten?

    Ik heb geweldige kinderen. Echt waar! En ik zie ze graag. Dat doet echter niets af van het feit dat ik ze soms ongelofelijk irritant vermoeiend vind. Het is natuurlijk goed dat ze een eigen persoontje hebben en dat ze weten wat ze willen. Maar stel je voor- wat zou het toch zalig zijn- als er een stopknop op die kindertjes van me zou zitten. Tijdens een crisismoment duw je gewoon op stop en skip je het drama. Lekker rustig. Of je gebruikt het als ze maar niet willen slapen (terwijl ze on-ge-lo-fe-lijk vervelend moe zijn). Helaas zit die stopknop niet inbegrepen Natuurlijk zou ik die knop niet elke dag…

  • mombie

    Wacht maar tot ik dit aan jullie moeder vertel!

    Soms zijn er van die mindere dagen. Daar gaan we eerlijk over zijn. Dan vraag je je hardop af waar je in hemelsnaam zo’n monsters aan verdiend hebt. En hoe je die nota bene zelf op de wereld hebt gezet. Ondertussen heb ik een plan voor als mijn eigen gekweekte leger ergens de boel op stelten zet. Dan doe ik gewoon alsof die niet van mij zijn. Wacht maar tot ik dit aan jullie moeder vertel! Mijn beste slagzin: “Wacht maar tot ik dit aan jullie moeder vertel!” Helaas moeten ze nog leren om niet in het openbaar “mama” te zeggen, anders val ik door de mand. Maar daar wordt…

  • momfail

    Stomme mama

    Waar is de tijd dat ik verlangde tot ze mama konden zeggen? Dat ik zo trots was toen die eerste woordjes kwamen? Nu zou ik geld geven voor eens vijf minuten absolute stilte. Want die kwebbels van mijn boys staan zelden stil. Eigenlijk alleen als ze aan het eten zijn. En dan nog ?. Een duidelijk hoorbare echo Dat getetter is best gezellig hoor ik je denken. Dat is waar natuurlijk. Ware het niet dat kleine broer alles nazegt van grote broer. Maar. Dan. Ook. Alles! Het is net een papegaai. Soms waan ik me in de bergen met een duidelijk hoorbare echo. Stomme mama x2 Dan hoor ik: “Stomme…

  • doodeerlijk

    Soms ben ik blij als ze in hun bed liggen

    Wat ben ik graag mama. Met hen spelen, luisteren naar hun verhaaltjes, hen troosten, aanmoedigen… dat is natuurlijk allemaal heel leuk. En dan vergeet ik nog de knuffels, kusjes en de ‘liefste mama’ (smelt!). Minder leuk Maar er zijn ook minder leuke momenten: de driftbuien, de hangperiodes (waarbij mijn been natuurlijk veel aantrekkelijker is dan dat van papa), de ik-brul-mama-doof-momenten, de koppige fases…. Het slorpt nogal wat energie om die twee kapoentjes van me op te voeden tot flinke, voorbeeldige kindjes. Steeds consequent Als ik moe ben of als ze niet buiten kunnen, dan lukt het soms wat moeilijker om de kids bezig te houden. (tenzij 6 uur televisie kijken…