Pet Peeves: ergernissen gespot

Ik stootte deze week op een aantal grappige lijstjes onder bloggers. Ze worden de Pet Peeves genoemd. De wat?! (Ja, dat dacht ik dus ook.) Dat is een lijstje met kleine ergernissen. Zaken die je stiekem super irritant vindt. Eerst las ik dit van Joni en toen Babs lijstje . Daarna kon ik me moeilijk beheersen en kwam er... Lees verder →

De ruziekampioenen

Als er een kampioenschap voor ruziemaken bestond, dan verdienen mijn kids zeker een medaille. Ook een plaats in het Guinness book of records voor hun volharding zou hen niet misstaan. Ik leg jullie even uit waarom mijn kids ruzie maken. Misschien snappen jullie het beter dan ik: De jongste speelt met een auto. Mijn oudste... Lees verder →

The Sunshine Blogger Award

Vorige week werd ik genomineerd door Laura van altijd mama voor The Sunshine Blogger Award. Wat een eer! Mijn eerste award, joepie 😁. Een hele grote dankjewel Laura! (Misschien wist je het nog niet, maar je bent ge-wel-dig!) Hieronder beantwoord ik de vragen van Laura. Lezen jullie even mee? De vragen Wanneer en waarom ben je begonnen met... Lees verder →

De deuk in mijn geheugen

Sinds de komst van mijn twee kids valt mijn geheugen niet meer te redden vrees ik. Er zit een serieuze deuk in. (Of het ooit naar behoren gewerkt heeft, laat ik in het midden) Slaapgebrek doet wat met een mens. In die 4 jaar dat ik mama ben, heb ik al enkele straffe stoten uitgehaald.... Lees verder →

In 10 stappen naar een crazy mom

Ik was best een geduldig persoon. Of toch, dat dacht ik. Tot ik kids kreeg. Ze stellen mijn geduld serieus op de proef en krijgen me meermaals per dag op mijn paard. Na vijf keer hetzelfde zeggen, verander ik in een crazy mom. Zo verloopt de activiteit: "schoenen aandoen" niet van een leien dakje. Laat... Lees verder →

Mijn zoon? Nee hoor!

Laatst was ik in de winkel. In de Hema (ik ga daar graag eens snuisteren). Thomas, mijn jongste, had daar duidelijk geen zin. Ik zag de twinkelingen in zijn ogen. "O jee, dacht ik, hij is vast niet van plan om flink naast me te lopen." En dat zat er inderdaad niet in... We hadden... Lees verder →

Brief aan mijn 2-jarige zoon

Lieve Thomas, Je bent al twee jaar. Proficiat lieve schat! Tijd om voor jou ook een brief te schrijven. Hier komt ie. Toen jij geboren werd, was ik al twee jaar mama. Ik wist ondertussen wat ik kon verwachten. Ik had meer zelfvertrouwen en kon beter om met die verantwoordelijkheid. Maar vooral: ik was een... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑